Intieme documentaire waarin regisseur Amalie Atkins het zelfvoorzienende leven van haar 90-jarige tante in het Canadese Manitoba vastlegt.
Op haar afgelegen familieboerderij leidt Agatha een eenvoudig, zelfvoorzienend bestaan. Ze leeft solitair, maar kiest ervoor om alleen te blijven wonen, omringd door de uitgestrekte tuinen die ze met zorg onderhoudt. En er is veel te doen in tuinen waar ze zaait en oogst, van aardappels tot aardbeien en meloenen. Sommige zaden komen nog uit de voorraad van haar voorouders.
Tussen het tuinieren en het maken van quilts door deelt Agatha op nuchtere manier verhalen uit haar verleden. Gevoeliger zaken, zoals de dood van een zus en aanbidders waar ze niets in zag, komen er bijna terloops tussendoor. Zo groeit kalmweg niet alleen een portret van Agatha, maar ook van een bijna vergeten levensstijl. Ze ziet leven als een voorrecht, al is het niet altijd makkelijk.
Gefilmd over een periode van zes jaar op 16mm, met een kleine, volledig vrouwelijke crew, filmde Amalie de ambachtelijke wereld van haar tante. Het resultaat werd bekroond op het Canadese festival Hot Docs, waar de film werd uitgeroepen tot beste lange documentaire.
