In de zomer vertonen we een Jacques Tati-retrospectief, gewijd aan een van de grootste komische geesten uit de filmgeschiedenis.
Jacques Tati (1907-1982) begon als mimespeler en cabaretartiest voordat hij een van de meest eigenzinnige regisseurs van de twintigste eeuw werd. Met zijn onhandige, hoedendragende alter ego Monsieur Hulot introduceerde hij in Les vacances de Monsieur Hulot een komedievorm waarin geluid en choreografie de hoofdrol spelen en dialoog vrijwel ontbreekt. In Mon oncle zette hij die lijn voort, met een blik op de botsing tussen ouderwetse charme en kille moderniteit. Voor zijn meesterwerk Playtime ging hij nog verder en liet hij een complete glazen stad bouwen, bijgenaamd Tativille, om de absurditeit van de gestroomlijnde moderne wereld te vangen. De productie verwoestte zijn carrière financieel, maar geldt nu als een van de meest visionaire komedies ooit gemaakt.
Te zien zijn drie hoogtepunten uit zijn oeuvre: Playtime, Mon oncle en Les vacances de Monsieur Hulot.
Playtime (1967)
Meer dan vijftig jaar na de première oogt Playtime dankzij een schitterende 4K-restauratie nog altijd verbluffend. Jacques Tati’s meesterwerk is een van de meest inventieve komedies uit de filmgeschiedenis.
Mon oncle (1958)
Meer dan zestig jaar na de première keert Jacques Tati’s Mon Oncle in een prachtige 4K-restauratie terug naar het grote scherm. Een speelse klassieker over de botsing tussen traditie en moderne vooruitgang.
Les vacances de Monsieur Hulot (1953)
Meer dan zeventig jaar na de première keert Les Vacances de Monsieur Hulot (1953) in een prachtige 4K-restauratie terug naar het grote scherm. Jacques Tati’s eerste film met zijn iconische Hulot-figuur.
