Een ontroerend én humoristisch portret van queer-ouderschap en de obstakels die daarbij komen kijken. Céline kijkt enorm uit naar de komst van haar eerste kind. Alleen is ze zelf niet zwanger. Haar vrouw Nadia bevalt over drie maanden van hun dochter.
Om wettelijk als moeder erkend te worden, moet Céline haar kind adopteren en bewijzen dat zij een plek verdient in het leven van haar eigen dochter. In dat proces wordt ze gevraagd maar liefst vijftien verklaringen te verzamelen die bevestigen dat zij een goede moeder zal zijn. Onder het toeziend oog van vrienden, familie en de wet zoekt ze naar haar rol als ouder.
De film, gebaseerd op de eigen ervaringen van regisseur Alice Douard. Ze vertelt hiermee op indringende wijze het verhaal vanuit het perspectief van de niet-zwangere partner in de laatste fase van zwangerschap.
De film ging in wereldpremière in de Semaine de la Critique op het Filmfestival van Cannes en was vervolgens onder meer te zien op Film by the Sea en de Roze Filmdagen, waar de film werd bekroond met de Publieksprijs.
